HPV (ang. Human Papilloma Virus), to wirus DNA z rodziny papillomawirusów.   Obecnie znane jest ponad 200 typów HPV. Według badań przeprowadzonych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) około 650 mln ludzi na świecie zarażonych jest wirusem brodawczaka ludzkiego. Zakażenia wirusem HPV należą do najczęstszych zakażeń przenoszonych drogą płciową.

Większość z nich wiąże się z niegroźnymi i ustępującymi samoistnie objawami klinicznymi (brodawki, kłykciny kończyste), jednak przewlekłe zakażenie wysokoonkogennymi typami HPV może ulec progresji do raka szyjki macicy. Innymi rodzajami nowotworów powodowanymi długotrwałym zakażeniem wysokoonkogennymi HPV są: rak odbytu, prącia, jamy ustnej, krtani, gardła.

Wirus HPV atakuje zarówno kobiety jak i mężczyzn.

Spośród wirusów atakujących narządy rodne, zwykle stosuje się podział w oparciu o ich potencjał onkogenny:

HPV WYSOKIEGO RYZYKA (ang. high risk – HR)

  • Typy wysokoonkogenne to: 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66 i 68
  • Szczególnie groźne są genotypy HPV 16 i HPV 18, związane z najwyższym ryzykiem raka szyjki macicy.

 HPV NISKIEGO RYZYKA (ang. low risk – LR)

  • Typy niskoonkogenne to: 6, 11, 13, 30, 32, 34, 40, 42, 43, 44, 54, 61, 70, 72, 81, 89
  • Odpowiedzialne są za powstawanie łagodnych zmian chorobowych: brodawek, kłykcin kończystych lub kłykcin płaskich.

W jaki sposób można się zarazić

Zakażenia HPV szerzą się głównie drogą płciową przez kontakt genitalno-genitalny lub genitalno-oralny z osobą zakażoną, a także kontakt typu ,,skóra-skóra”.

  • Prezerwatywa nie daje pełnej ochrony a jedynie zmniejsza ryzyko zakażenia
  • Raz przebyta infekcja nie zapewnia odporności na całe życie
  • Możliwe jest przeniesienie zakażenia wirusem na dziecko w trakcie porodu

Każda osoba, odbywająca kontakty seksualne, mogła zostać zarażona wirusem brodawczaka ludzkiego.

Czynniki zwiększające ryzyko zakażenia wirusem

  • Wczesne rozpoczęcie współżycia płciowego
  • Duża liczba partnerów seksualnych
  • Nie stosowanie prezerwatyw
  • Obniżona odporność
  • Liczne porody
  • Palenie papierosów
  • Wieloletnie stosowanie antykoncepcji hormonalnej

Rak szyjki macicy

Dwa onkogenne i najbardziej rozpowszechnione typy wirusa HPV (typ 16 i 18) odpowiedzialne są za rozwój 70-80% przypadków raka szyjki macicy.

Rak szyjki macicy jest nowotworem, który rozwija się latami.

Zmiany przed rakowe jak również rak we wczesnym stadium pozostają bezobjawowe.
HPV 16 i HPV 18 najcześciej nie powodują powstawania brodawek, dlatego kobiety często zjawiają się u lekarza kiedy nowotwór jest już w zaawansowanej fazie choroby.

Gdyby nowotwór został rozpoznany w pierwszym bezobjawowym okresie szacuje się, że u ok.90% kobiet można by uzyskać pełne wyleczenie.

Rak szyjki macicy w późnym stadium często objawia się nietypowymi krwawieniami z dróg rodnych (po stosunku, po badaniu ginekologicznym), a także upławami, które mogą być pomylone z infekcją.

Częstość występowania raka szyjki macicy w Polsce

  • Rak szyjki macicy jest trzecim pod względem częstości zachorowań nowotworem u kobiet na świecie
  • Co roku, w Polsce diagnozuje się raka szyjki macicy u prawie 3000 kobiet
  • Umieralność z powodu nowotworów szyjki macicy w Polsce jest o 70% wyższa niż przeciętna dla krajów Unii Europejskiej

Jakie są wskazania do wykonania badania HPV?

  • aktywność seksualna,
  • profilaktyka nowotworowa,
  • weryfikacja niejednoznacznego wyniku cytologii,
  • nawracające stany zapalne układu moczowo-płciowego
  • niepokojące objawy, tj. kłykciny kończyste, brodawki na narządach płciowych lub w okolicy odbytu
  • nietypowe krwawienia z pochwy (np. po stosunku, po badaniu ginekologicznym)
  • ciąża lub planowanie ciąży

Wyprzedź Raka szyjki macicy, zrób badanie w kierunku wirusa HPV

Zgodnie z rekomendacjami PTG (Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego), u kobiet po 30 roku życia zalecane jest wykonanie cytologii oraz badania genetycznego HPV HR co 5 lat.

Oferta
Testy genetyczne w kierunku wirusa HPV pozwalają na jednoczesne wykrycie i określenie typu wirusa HPV.

Pamiętaj, że wczesne wykrycie zakażenia wysokoonkogennymi typami wirusa HPV daje wysokie prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia.
Badanie HPV DNA można wykonać z tego samego pobrania materiału co cytologia cienkowarstwowa LBC.

Tab1. HPV

Przygotowanie do badania

Do przeprowadzenia testu potrzebny jest wymaz z szyjki macicy, czasami również z pochwy, sromu, a w przypadku mężczyzn – z rowka zażołędnego penisa bądź okolic odbytu.

  • przez okres 24 godzin przed pobraniem należy zrezygnować ze współżycia płciowego oraz ograniczyć zabiegi higieniczno- pielęgnacyjne okolicy narządów płciowych
  • u pacjentek wymazu nie należy pobierać w okresie krwawienia miesiączkowego
  • przez okres 48 godzin przed pobraniem wymazu nie należy stosować żadnych leków dopochwowych lub maści zewnętrznych
  • obecność krwi, śluzu, środków plemnikobójczych oraz aerozolowych zasypek do higieny intymnej, jak i leków dopochwowych stosowanych w przypadku schorzeń, takich jak na przykład drożdżyca, może interferować z testami opartymi o amplifikację kwasu nukleinowego
  • zachować 7 dni przerwy po leczeniu środkami przeciwdrobnoustrojowymi
  • zachować 1 dzień przerwy po badaniu ginekologicznym czy USG ginekologicznym
  • W przypadku wymazów z cewki moczowej materiał do badania pobrać rano, po nocy, przed oddaniem moczu lub co najmniej 3 godziny po ostatnim oddaniu moczu.

P O L E C A M Y

SANCO nieinwazyjny test prenatalny (NIPT)

Nieinwazyjne, genetyczne testy prenatalne - proste i bezpieczne badanie krwi dające wyniki o bardzo wysokiej wiarygodności. W ciągu ostatnich kilku lat doszło do istotnego przełomu w nieinwazyjnej diagnostyce prenatalnej. Zawdzięczamy to wprowadzonym na rynek w [...]